Column Juf Sanne

LEREN LEZEN BEGINT NIET IN GROEP 3

Column van juf Sanne

'Misschien moet jij eens bij mijn juf in de klas, dan leer jij het ook.'

Bij het groep 2-afscheidsfeest van mijn kleuters sloeg een vader zijn kind op de schouders en zei:
‘Zo, op naar groep 3! Nu ga je eindelijk écht iets leren’.
Mijn juffenhart sloeg op tilt. PAR-DON? Wat denkt die beste man dat we de afgelopen twee jaar gedaan hebben?
‘Jaaha’, zei de vader, ‘Maar in groep 3 leert hij lezen! En dan begint het pas.’
Ik telde tot tien.

Het spijt me, beste man. Maar dat leren lezen is al veel eerder begonnen. Het is zelfs al begonnen voordat uw zoon één voet bij mij in de klas zette. Sterker nog, het begon gewoon bij u thuis, toen uw kind in de box lag, bij u op schoot. En ja, zelfs tijdens het verschonen van de poepluiers. Het proces van leren lezen begon al vanaf vier maanden wanneer uw baby probeerde contact te maken, zelf klanken begon te produceren en met zijn stem begon te spelen. En u praatte met de baby en reageerde op zijn geluidjes.

Na zes maanden begon hij al lekker te brabbelen en las u hopelijk eenvoudige boekjes voor. U wees plaatjes aan en benoemde ze. U deed dat natuurlijk tot het uw neus uitkwam, maar ja, u wist dat het belangrijk was, want het zou bijdragen aan de taalontwikkeling van uw kind.

Tussen de twee en drie jaar voerde uw kind gesprekjes met korte zinnen en begon hij werkwoorden te vervoegen. U ging met hem naar de bibliotheek en hij wilde steevast dát ene boek met die hond en de flapjes of die met auto’s, die was ook altijd goed.

Tussen de drie en vier jaar praatte uw zoon u de oren van uw hoofd. Al nam hij sommige dingen nog wel erg letterlijk. Bij een spelletje mocht de speler die het hoogste gooide beginnen en uw zoon gooide de dobbelsteen tegen het plafond. Hij begon al te genieten van steeds langere verhalen en de prentenboeken waren niet aan te slepen.

Twee jaar geleden werd uw zoon 4 jaar en stapte hij voor het eerst met een trillend lipje mijn klas binnen. Hij huilde achter het raam toen u wegging, maar het ging elke dag beter. Hij speelde met zijn klasgenoten in de bouwhoek en voerde heftige discussies over constructies, durfde langzaam maar zeker vaker mee te doen met activiteiten, leerde rijmen, ontdekte dat de eerste letter van zijn naam dezelfde was als mijn naam en vertelde met een strak gezicht in de kring dat hij die letter ook weleens had gepoept. Boeken die op school waren gelezen moesten thuis ook komen, en dan wel voorgelezen worden met dezelfde stem als de juffrouw dat deed.
Deze twee prachtige jaren hebben bol gestaan van leermomenten, maar u zegt nu dat het leren pas in groep 3 begint?

Je begrijpt dat ik dit heel graag allemaal had WILLEN zeggen, maar niet heb gedaan. Dat kwam niet omdat ik niet durfde, dat zeker niet. Het kwam omdat de 6-jarige jongen zijn vader ter plekke zelf terechtwees en daardoor mijn preek totaal overbodig maakte. Mijn geweldige kleuter, die ik twee jaar lang heb mogen begeleiden en die het prima zou gaan doen in groep 3 zei:
‘Pap, je snapt er niks van. Ik was allang begonnen met leren hoor. Misschien moet jij eens bij mijn juf in de klas. Dan leer jij het ook.’

Ik had nog graag als slotakkoord even mijn tong uitgestoken. Maar dat durfde ik echt niet. 

Juf Sanne Ramakers is oprichter van jufsanne.nl en de Kleuteruniversiteit. Voor De leukste kinderboeken schrijft ze regelmatig een column over haar ervaringen. Samen met haar man en twee kinderen woont ze in een huis dat helemaal gevuld is met boeken.