Interview Jacques Vriens 'Niet thuis'

JACQUES VRIENS: IK HEB NOG ZOVEEL PLANNEN

Op 26 september kwam het nieuwe boek Niet thuis uit van meesterverteller Jacques Vriens. Een meeslepend en spannend boek over zeven kinderen die in een leefgroep wonen. Ze kunnen het niet altijd goed met elkaar vinden, maar als het erop aankomt, laten ze elkaar niet in de steek. Wij wilden wel meer weten over dit boek, daarom stelden wij Jacques een aantal vragen over ‘Niet thuis’.

Je geeft aan dat je dit boek al heel lang wilde schrijven, waarom heb je gewacht tot dit moment?

Sommige boeken hebben even tijd nodig. Ik wilde me eerst goed verdiepen in de jeugdzorg zoals die tegenwoordig georganiseerd is. Daarvoor ontbrak mij de afgelopen jaren de tijd, omdat een paar andere boeken alle aandacht vroegen, waaronder Baron 1898 en Smokkelkinderen.

Hannah woont in dit boek niet thuis, ze woont in ‘De Haven’, kun je kort uitleggen wat dat is en waarom ze daar woont?

De Haven is een ‘leefgroep’. Kinderen die om één of andere reden niet thuis kunnen wonen, mogen  daar naartoe. Vaak hebben ze ouders die problemen hebben of niet goed kunnen omgaan met het karakter van hun kind. Niet dat je dan meteen naar een leefgroep verhuist, maar soms loopt het erg uit de hand en dan is het beter dat kinderen tijdelijk niet bij hun ouders wonen. Hannah haar ouders liggen in een heftige vechtscheiding, waardoor de kinderbescherming haar voorstelde om een tijdje in De Haven te gaan wonen.

Je schreef dit boek uit het oogpunt van een 12-jarig meisje, terwijl het over een best volwassen onderwerp gaat, is dat soms lastig?

Nee, dat vond ik niet. Het is juist fijn dat Hannah op haar eigen manier – en vaak met humor – kijkt naar alles wat er om haar heen gebeurt. Het gaat er soms best heftig aan toe in De Haven, maar zoals Hannah daarover vertelt, wordt het ook gerelativeerd.

Je verbleef vroeger nog wel eens voor een paar weken in zo’n woongroep , heb je uit die tijd nog een bijzondere herinnering?

Dat het af en toe wel eens knalde en er ruzies waren. Maar ook dat we uren in het bos speelden, spelletjes deden en er veel gelachen werd.

In ‘De Haven’ woont een hechte groep met kinderen, ook zijn er verschillende begeleiders. Heb jij persoonlijk een favoriet karakter in dit boek?

Een beetje flauw antwoord, maar wel waar: Alle kinderen en volwassenen zijn mijn favoriet. Als je zolang met ze bezig bent, ga je van ze houden. Dat gaat altijd zo bij mij, als ik aan een boek werk.

Je hebt al een heleboel boeken geschreven en geeft ook aan nog lang niet klaar te zijn. Welk onderwerp staat er nog heel hoog op het lijstje om over te schrijven?

Oef, ik heb nog zoveel plannen. In elk geval een boek over een rondtrekkend toneelgezelschap in de jaren twintig van de vorige eeuw, maar er staan nog veel meer plannen op stapel. Ik zou het ook leuk vinden om weer eens een 12+ te schrijven. Na Ik doe niet meer mee en Eindelijk actie! is dat er niet meer van gekomen.