Q&A met Dorothée de Rooy!

Hoe ben je op het verhaal voor de trilogie gekomen?

Het idee voor een scene viel een paar jaar geleden ineens in mijn hoofd: een meisje dat voor een pad stond dat zich in twee richtingen splitste met in het midden een knoestige oude boom. Ze kon elk pad kiezen maar zodra ze koos voor het ene zou het andere voorgoed verdwijnen. Dat beeld was zo duidelijk en zo sterk, ik wist gewoon dat ik dat boek moest schrijven.

Wat is je grootste inspiratiebron geweest?

Dat beeld van het meisje met de twee paden en - en dit gaat heel pretentieus klinken, maar het is wel waar dus bare with me - bepaalde concepten en ideeën uit de filosofie en mythologie.

Hoe lang heb je erover gedaan om De Spiegel der Duisternis te schrijven? Is dat langer of korter dan je bijvoorbeeld hebt gedaan over De Orde van de Gouden Leeuw?

Korter. Het schrijven van De Spiegel der Duisternis ging me makkelijker af dan het schrijven van De Orde van de Gouden Leeuw. Deels, denk ik, omdat ik het al een keer had gedaan en ik me op bekender terrein begaf, maar bij het schijven van het eerste deel van de serie moest ik ook met veel meer dingen rekening houden. Ik moest de hele wereld en alle personages introduceren en goed nadenken of ik alle zaadjes voor de volgende delen goed had geplant. Bij het schrijven van deel twee hoefde dat minder. Dat maakte het een stuk makkelijker en gaf meer vrijheid bij het schrijven.

Zijn de personages uit je boek zoals bijvoorbeeld Lucy, geïnspireerd op iemand? Of herkennen we misschien karkatereigenschappen van jouzelf terug?

De personages zijn niet gebaseerd op echte mensen. Heel erg in het begin van het proces, toen ik de wereld en de personages aan het verzinnen was, heb ik voor sommigen een klein beetje inspiratie opgedaan, maar de meeste personages zijn daarna weer zo veranderd dat ze in hun uiteindelijke vorm niets meer hebben van hun oorspronkelijke inspiratiebron. Alfred heeft trouwens nog wel wat trekjes gehouden van degene die ik in gedachte had toen ik hem schreef, zijn onhandigheid bijvoorbeeld. Die is rechtstreeks geïnspireerd op een hele goede vriend van mij. Er zitten in verschillende personages misschien wel wat karaktereigenschappen van mezelf denk ik. Vooral de slechte, haha.

Als je een van je personages in een ander boek zou kunnen laten terugkomen, welk personage zou dat dan zijn en in welk boek?

Oeh moeilijk. Ik zou eigenlijk niet weten in welk ander boek ik een bepaald personage zou willen laten terugkomen, maar ik ben nogal dol op Benno Bunting, en Mattelwych Krompot vond ik ook een van de leukste personages om voor te schrijven. En ik zou ook graag nog meer willen schrijven over Jaldabaz zelf en over de Baelords Primi - de oorspronkelijke Baelords die heersten aan het begin van het Rijk.

Wat vond je het lastigst aan het schrijven van een boek? Of ben je ergens tegenaan gelopen in het schrijfproces?

Gewoon het daadwerkelijke schrijven ervan, dat is moeilijk. Het verzinnen is allemaal leuk en aardig. Ook het plannen en uitwerken van het verhaal vind ik heel leuk en dat gaat me redelijk makkelijk af, maar het gaan zitten voor zo’n leeg Word document met die knipperde cursor en dan beginnen aan het echte schrijven… dat is geen kattenpis.

Las je zelf veel als kind? En nu?

Ja, best wel. Maar eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik ook heel erg van tv kijken hield. Daar heb ik ook een behoorlijk deel van mijn jeugd aan besteed. Nu lees ik zeker veel. Ik vind het heerlijk. Het geeft rust en het verrijkt je leven. Het vergroot je fantasie, je kennis, je woordenschat. Maar tv kijken vind ik ook nog steeds een feest.

Wat zijn je lievelingsboeken van toen je kind was, en wat is je lievelingsboek nu?

The Secret Garden was een van mijn absolute lievelingsboeken, en Het Geheime Dagboek van Adrian Mole, dat vond ik ook echt een topboek! Tegenwoordig heb ik niet één lievelingsboek, maar eens in de paar jaar lees ik weer eens een boek dat er echt uitspringt, dat me raakt op een bepaalde bijzondere manier en die mag dan worden bijgeschreven op mijn lijstje forever favorieten zoals Old Filth, Kalme Chaos en Memoirs of a Geisha.

Heb je tips voor kinderen die ervan dromen ooit een boek uit te geven?

Schrijf wat je zelf leuk vindt en begin maar gewoon. Ik heb vroeger zoveel verhalen geschreven en toneelstukjes bedacht. Puur voor mijn eigen plezier (en om mijn vrienden aan het lachen te krijgen). Oefening baart kunst en er is geen beter moment om te beginnen dan vandaag!

Wat hoop je dat de lezers meenemen na het lezen van De Spiegel der Duisternis?

Ik hoop dat de lezers het Rijk en zijn bewoners steeds beter gaan leren kennen en zich er zelf ook steeds meer gaan thuisvoelen.

 

Enthousiast geworden? De Spiegel der Duisternis verschijnt op 15 juni, je kunt vast een exemplaar reserveren bij jouw lokale boekhandel (dat kan ook online)! 

#ikleesthuis #kooplokaal